Van 9 tot 12 april vonden in Antwerp Expo drie tentoonstellingen plaats: het Europees en het Nationaal kampioenschap voor filatelie, en Birdpex voor de liefhebbers van vogeltjes.
Om aan een Nationale tentoonstelling te mogen deelnemen moet men reeds op een gewestelijke tentoonstelling ten minste “zilver” d.i. 70 % hebben behaald.
Voor mijn “Friedensreich Hundertwasser” heb ik dat reeds bekomen op “Bruphila’06” in 2006 en voor mijn “Leonardo da Vinci en tijdgenoten” in Boortmeerbeek op “Proboten 2009”. Beide verzamelingen van telkens 8 borden van 16 bladen A4 werden aanvaard.
Wij mochten de verzamelingen niet zelf monteren. Deze moesten worden binnengebracht bij Pro Post in Brussel (Jette). Met openbaar vervoer is dit een hele onderneming. Met de auto naar Hoboken, met tram 2 naar het Centraal Station in Antwerpen, met de trein naar het Centraal Station in Brussel, met de Metro tot het station Beekkant, daar overstappen tot station Simonis en nog 400 meter te voet.
Wij kregen een uitnodiging voor de officiële opening, gevolgd door receptie, op vrijdag 9 april om 9u.30. Op tijd uit ons bed, waren wij op het juiste moment in de hall van de Expo. Daar stond een massa mensen, maar niemand scheen juist te weten wat er te gebeuren stond. Iemand zegde ons maar aan te schuiven. Dat heeft een hele tijd geduurd tot de deuren open gingen en wij onze uitnodigingskaart moesten tonen aan twee veiligheidsagenten. Waarom weten wij nu nog niet. Wij kwamen gewoon terecht in Hall 1, maar hebben geen openingsceremonie gevonden en ook de receptie is aan ons voorbij gegaan.
Het eerste wat wij dan doen, is gaan kijken of mijn verzamelingen goed zijn gemonteerd. Gelukkig was dit alleszins het geval. Spijtig was de verlichting aan de povere kant, waardoor de verzamelingen niet echt goed tot hun recht kwamen. Mijn ervaring leert mij dat meestal sporthallen beter geschikt zijn voor dergelijke manifestaties.
Verder hebben wij rustig een bezoek gebracht aan de “Schatten van de Filatelie”, heel mooi, en aan de Hallen 2 en 4 met de landen- en de postadministraties. Bij het verlaten van de Expo ontving ik, als deelnemer, gratis de mooie catalogus en het boekje “Schatten van de Filatelie”.
In een cafeetje in Hoboken hebben wij dan maar zelf receptie gehouden.
Op zaterdag zijn wij Hall 3 met de standhouders gaan bezoeken, op zoek naar nog enkele Dürertjes voor mijn nieuwe verzameling. Nog wat gevonden ook!

Op zaterdag 17 april om 10u.30 moesten de verzamelingen worden afgehaald in het Huis van de Filatelie, weer in Brussel (Jette), tijdens de palmares uitreiking gevolgd door receptie. Dezelfde lange reisweg als voorheen. Het palmares was voor mij geen succes. Voor mijn “Leonardo” behaalde ik slechts “Brons” met 64% tegenover 78% in Boortmeerbeek, en voor mijn “Hundertwasser” “Zilver brons” met 68% tegenover de 70% in Brussel. Alhoewel ik weet dat men aan de deskundigheid van de jury niet mag twijfelen, toch enkele voorzichtige bemerkingen. Voor mijn “Leonardo da Vinci en tijdgenoten” krijg ik de opmerking: Meer over da Vinci tonen. Mijn verzameling gaat van zijn geboorte tot zijn dood. Een postzegelverzameling is geen boek. Voor plan en ontwikkeling: gelieve de logische weg te volgen, iets wat ik niet begrijp, en te veel F.D.C.’s en niet genoeg filatelie. Wanneer men in de Open Klasse wel bierkaartjes en sigarenbanden mag gebruiken, begrijp ik niet wat er mis is met een mooie filatelistische F.D.C. voor mijn “Hundertwasser”. Interessant onderwerp maar moeilijk om het juiste materiaal te vinden. Ik heb in mijn verzameling ALLE, ik schrijf ALLE postzegels van Hundertwasser, uitgezonderd een F.D.C van de Cubaanse zegel, op Internet aangeboden aan 262,50 €.
Ik toon in mijn verzameling wel de 3 vellen van Cabo Verde (300 €), van Senegal (675 €), een unieke aan mij persoonlijk geadresseerde dankbetuiging bij het overlijden van Hundertwasser op 19 februari 2000 en tal van andere momenteel gewoon onvindbare filatelistische documenten betreffende Hundertwasser. Weer de opmerking “te veel F.D.C.’s en gebruik geen volledige postzegelvellen met welwillendheidsafstempelingen”. Deze zgn. welwillendheidsafstempelingen zijn de officiële eerstedag-afstempelingen van de United Nations in New York.
Na dit ontnuchterend palmares was ik niet in de stemming voor een luchthartige receptie. Ik heb mijn verzamelingen afgehaald en wij zijn in Antwerpen ergens heel lekker gaan eten, en in Hoboken op een heel mooi, zonnig terrasje een heel lekkere frisse pint gaan drinken. Het was het einde van de paasweek en wij dachten, zoals Christus aan het kruis, wij laten deze beproeving aan ons voorbij gaan.